Lego voor grote kinderen

"Gaan we eens testen?"

Trainingsbegeleider Tamara kijkt streng. Ze staat aan het einde van de transportband en vraagt een blauwe auto. Zij speelt vandaag de ongeduldige en veeleisende klant. En de klant, die is nog altijd koning. Elke 30 seconden (nog sneller dan in het echt!) moet er keurig en op tijd het juiste model in de juiste kleur de band afrollen.

Of het is hommeles.

"Hoe..." Gunther Rasschaert slaat wild om zich heen. "We hebben helemaal geen blauwe auto's." Hij wijst verontwaardigd naar het pallet met  rode legoblokjes, dat door zijn teamleden onder zijn neus geschoven wordt. Zucht.


De 'transportband' - Met Lego spelen voor gevorderden.

Naast hem staat Luc. Luc staat vandaag in voor voorraad en leveringen. Hij is de laatste schakel van de ketting, en moet de klant tevreden houden. Maar dat lijkt niet goed te lukken. "Ik wil een blauwe wagen, geen rode", zegt Tamara. Later zou deze klant nog veeleisender worden en om de 15 seconden een auto vragen.

En ondertussen werkt operator drie, Hervé, zich de pleuris.

Komt dat nog wel goed?

Vandaag spelen we met de blokjes, maar het spelletje is niet zo onschuldig als het lijkt. De samengeknutselde legoblokjes zijn gesimuleerde Volvo-wagens. Alle deelnemers zijn teambegeleider of supervisor en de bedoeling is dat er veel bijgeleerd wordt tijdens Wave 2, de opleiding van de Lean Learning Academy. De deelnemers willen zich voorbereiden op het behalen van stap 1 tot en met 3 op vlak van teamontwikkeling in VCMS. Ze doen dus maar beter hun best.

"Ik wil een blauwe wagen, geen rode"

De meeste operatoren voegen waarde toe (lees: ze bouwen auto's met legoblokjes). Een logistiek operator ondersteunt hen en zorgt ervoor dat de stock (legoblokjes) tijdig aangevuld wordt. De kwaliteitscontroleur controleert uiteraard de kwaliteit, gevolgd door iemand die de nodige software in de auto 'downloadt'. Tot slot zorgt voorraad en levering ervoor dat de juiste auto bij de juiste klant arriveert.
Of dat probeert hij toch.

Maar proberen is niet goed genoeg.

Stopwatch
Ondertussen komen de eerste rode auto's in zicht. Enkel nog de software 'installeren' en de auto is vertrekkensklaar. Luc wordt ongeduldig. "Kom, geef mij eens die auto." Softwareman Gunther schudt zijn hoofd, en kijkt argwanenend op z'n stopwatch. "De installatie van het softwarepakket duurt een minuut, nog even wachten!"

Luc heeft in tussentijd zijn voorraad blauwe auto's opgestapeld. "Ik zit hier wel met overproductie hé!" Tamara dient hem van antwoord: "Dat is mijn probleem niet. Ik ben klant en ik wil een blauwe auto."

"Ik wil nu een blauwe auto!" Tamara (links) is de ongeduldige klant en die is nog steeds koning. Tijdens de eerste sessie heeft zij 5 wagens niet op tijd gekregen. "Dat moet morgen beter, jongens!"

Elk blokje, verkeerd gebouwd, of in de verkeerde kleur aangebracht, is een 'montage-afwijking'. Dat wil zeggen dat er een productiefout in het proces geslopen is. Gelukkig staat de kwaliteitscontroleur op scherp. Hij merkt de fout op, haalt de wagen (het pallet met legoblokjes) van de band en brengt het terug naar de afzender: post 1. We kunnen opnieuw beginnen.

Er valt een blokje op de grond. Het onderdeel is beschadigd. "Direct naar de schroothoop daarmee!" Einde discussie.

"Help, mijn zwarte blokjes zijn op!"

Hervé heeft het lastig. De productieflow stropt telkens bij hem op. Hij is de enige binnen het gezelschap die zoveel werkdruk op z'n schouders krijgt. "Pff, dat zit hier toch niet logisch in elkaar", zegt hij terwijl hij grabbelt en in z'n doos met zwarte legoblokjes grijpt. "Ze zijn, op!"

Paniek in de zaal.

Logistiek operator Gino snelt z'n troepen (tijdig) ter hulp. De brand is geblust. 



Na een kwartier is de speeltijd over."We hebben het uiteindelijk redelijk goed gedaan", zegt Tamara. "Slechts drie rode en twee gele auto's zijn niet op tijd geleverd, dat valt goed mee. Maar het kan nog veel beter!"

"Er zit wel veel nutteloos werk in, hé", vertelt Gunther.

"Dat is exact wat ze willen", zegt Hervé.

Leren bouwen op vraag van de klant
Na de middag (en tijdens de volledige opleiding) krijgen de deelnemers theoretische lessen  en praktische tools aangereikt zodat ze tijdens de volgende simmulatiesessie aanpassingen en verbeteringen kunnen doorvoeren. Tools om de vraag van de klant af te stemmen op het productieproces. "De bedoeling is om snel en efficient in te spelen op de veranderende marktvraag binnen de automobielsector. Dat proberen we met dit spelletje aan te tonen", vertelt VCMS-expert Jeffrey De Baeremaeker. "Leren bouwen op vraag van de klant."

De flow moet sneller gaan. De werklast moet evenredig verdeeld worden. Overbodige posten worden eruit gezwierd. Vanaf morgen draaien we dezelfde productie met twee mankrachten minder.

Nog snel even de koppen bij elkaar steken.

"Mogen we de vraag van de klant - rood, blauw of geel - in het begin van de band weten? Zo kunnen we het productieproces beter afstemmen op de vraag", zegt Sabine. "Nee", antwoordt Jeffrey. "In de realiteit kennen we ook niet de totale marktvraag lang op voorhand. We moeten het productieproces volgen. Je mag wel kiezen uit drie verschillende schema's..."

Aha!

Jeffrey geeft de deelnemers nog snel wat huiswerk mee. "Zorg maar dat je allemaal wat verbeterpunten hebt tegen morgen, of je mag niet starten!"

Een gezellig dagje uit... in de fabriek!

Tim (29) is een stevige kerel. Hij draagt schijnbaar moeiteloos drie blauwe bakken met Volvo-opschrift het receptiegebouw binnen. De inhoud: fluohesjes, veiligheidsbrillen en Sennheiser-koptelefonen. Hij loopt door naar het onthaal, en gaat met z'n wijsvinger de deelnemerslijst af.

"Aah, die ken ik. Dit wordt mijn groep, jongens"

Alain De Bock en Patrick De Buck schuifelen dichterbij. Een paar grapjes, wat grolletjes. Het resultaat van een geslaagde teambuildingactiviteit een paar weken eerder. Geblinddoekt ravotten op de grasvelden rondom het GF-terrein, "om elkaar beter te leren kennen." Dat moet ongetwijfeld een leuke middag geweest zijn.

Maar daar zijn helaas geen foto's van.

Wie zijn ze, wat drijft hen
Uit meer dan 70 kandidaten zijn uiteindelijk 25 geknipte storytellers gekozen. Zij zijn intern opgeleid tot volwaardige gidsen. Die verzameling is op het eerste gezicht een bont allegaartje: de een heeft al menig werkplunje versleten, terwijl de ander nog wat groen achter z'n oren ziet. Toch is er één gemeenschappelijk raakpunt.

De heren zijn trots op wat ze doen.

En ze kunnen het goed uitleggen. (ze kunne goe klappe)



Het olijke drietal van de dag: Patrick De Buck, Alain De Bock en Tim Vandevoorde.

Tim werd amper drie jaar geleden opgenomen in de Volvo-familie. Vandaag is hij het uithangbord van het grootste bedrijf van de Gentse kanaalzone. Hij vertegenwoordigt ongeveer vijfduizend medewerkers. En hij heeft er zin in, en straalt dat ook uit.

En net daarom is ervoor gekozen om eigen medewerkers intern op te leiden. "We merken dat het ambassadeurschap veel groter is bij onze eigen mensen", vertelt Ann Balthazar van HR.

Ze zijn terug van weggeweest: de familiebezoeken.
Van maandag tot donderdag nemen dagelijks drie gidsen een groep familieleden van werknemers mee op sleeptouw door de las- en eindassemblagefabriek. Elke groep bestaat telkens uit ongeveer ongeveer twintig personen.

Vandaag zijn medewerkers van Logistiek aan de beurt.

Op het programma: een introductiefilm, een rondleiding van drie kwartier in GA en drie kwartier in GC. Na de flinke wandeling even uitblazen met een hapje en een drankje.

Showtime
18uur. De eerste bezoekers stromen binnen. Gids Patrick verwelkomt hen met een stevige handdruk en biedt hen een fluohesje aan. Hij oogt bijzonder ontspannen.
 
"Welkom bij Volvo."



De bezoekers maken meteen kennis met één van de stokpaardjes van Volvo: veiligheid boven alles.

 



Aandachtig luisteren naar dé uitvinding waar Volvo tot op de dag van vandaag nog steeds de vruchten van plukt: de veiligheidsgordel van de Zweed Nils Bohlin.

Hup, met z'n allen de fabrieken in. "Geef een seintje als ik te snel ga", zegt Alain. "Ik heb lange benen."



Een van de eerste pitstops in de eindassemblagefabriek: de pickingzone. Beter bekend als "de witte vlek". "Hier worden onderdelen voorgeassembleerd om als pakketje naar de lijn te brengen. Zo verliezen we geen tijd, en kan elke minuut een Volvo van de band rollen", zegt Patrick. 

"Let op als je oversteekt, en volg de paden." We verlaten de montagezone en passeren de motorenlijn waar ook het onderstel van de wagen verder afgewerkt wordt. Een bezoeker zwaait naar een arbeider.

Collegialiteit, ook na de uren.

Onze herder wijst naar een aankomende V40 op de productielijn. Aan elke wagen hangt een elektronische chip, waarop alle unieke gegevens staan van elke wagen. "We noemen het een elektronisch paspoort", zegt Patrick vol overtuiging. In de groep is het muisstil.

Handjes op de rug. De mondhoeken naar beneden. Hoofdjes op en neer.

Even later zijn we getuige van een intiem moment: "The Wedding" Dat is de plaats waarop de body ( het koetswerk) één wordt met het onderstel. Nauwkeurig afgestelde robots drukken de platen hier tegen elkaar.

Bewonderenswaardige blikken, zelfs bij de allerjongsten in het gezelschap. Even verderop blinkt de Harry-pop (hét schoolvoorbeeld van veiligheid en kwaliteit) in 'het hart van GC'. Eindassemblage pur sang.

"Ongelofelijk hoe al die processen elkaar in sneltempo opvolgen", zegt iemand naast mij.

Aan de prétrim-lijnen zijn de robots haarfijn afgesteld. Hier wordt het dashboard met milimeterwerk in het koetswerk gemonteerd. Naomi kijkt naar boven. Patrick heeft het gezien, en richt zich tot het meisje. "Dat zijn autodeuren. 1.200 afgewerkte deuren worden boven ons hoofd naar het eindstation getransporteerd. Ik zal je straks tonen waar en hoe deze naar beneden komen. Nog even geduld!

Even verderop wijst Patrick naar naar een kantine. Het bureau van de supervisors. "Beter bekend als de ontspanningsruimte."
 
Hier en daar een bulderlach.

Walibi
Op de ergolijn kan de auto in de hoogte afgesteld worden. "Ergonomisch werken is belangrijk voor elke werknemer", zegt Patrick. In het eindgebied wordt de auto op de rollen getest tegen 120 kilometer per uur. In het testgebied worden de laatste checks gedaan.
 
"We zijn er, bij de roetsjbaan van Walibi", zegt Patrick. De deuren komen hier naar beneden en worden vakkundig gemonteerd. Het meisje glimlacht.



De familie De Groote gaat graag op de foto in de lasfabriek.

Borium
We zetten de wandeling verder in de lasfabriek. "De modernste van Europa", vertelt Patrick. En inderdaad: tachtig procent van het werk wordt door robots gedaan, twintig procent door mensen.

"Wist je dat een koetswerk acht verflagen krijgt?" Hij wijst naar de bestuurderskabine. "En zie je dat verschil in kleur? Dat is Boriumstaal, zeer sterk materiaal dat de chauffeur beschermt bij een ongeval."

We houden halt op de plaats waar de buiten- en binnenzijde aan elkaar gelast worden. Mijn buurman controleert of zijn veiligheidsbril nog wel op z'n neus staat.

Meteen de juiste attitude.



"Heeft iedereen zijn veiligheidsbril nog op?" Patrick blijft alert tot op het einde van de rondleiding.

Men vs. Machine
Het meest indrukwekkende - en ingewikkelde - proces is het framingstation. Hier zetten 10 robots op 70 seconden 60 puntlassen die de onderkant en de zijkant samenhouden. Het dak wordt op het koetswerk samengesmelt onder 1.700 graden Celcius. Een impressionant spektakelstuk.

Na afloop treffen we de familie De Groote aan in de polyvalente zaal. Vader Yves nam in 2009 afscheid van de Volvo-familie. Hij heeft er 38 jaar gewerkt. Hij blikt nostalgisch tevreden terug en vertelt over zijn tripjes naar het buitenland om herstellingen uit te voeren. "Mooie tijden, Volvo is een fantastisch bedrijf", zegt hij.


Na een fikse wandeling nagenieten met een afsluitend hapje en drankje in de polyvalente zaal.


Zijn zoon Kris heeft enkele jaren geleden nog de eerste nachtploeg opgericht. "Schitterend om nog eens rond te lopen in de fabriek, en te zien hoe alles veranderd is. Ik dacht wel dat ik meer mensen ging herkennen!" Ook Naomi, met elf lentes de jongste telg van het gezin, heeft zichtbaar genoten van het bezoek. Ook zij gaat goed slapen vannacht.

Orm Van Doorslaer vond de uitleg inhoudelijk zeer sterk maar af en toe iets te beknopt, al valt dat als eigen medewerker (magazijnier) niet echt te verbazen. Iedereen keert na een geslaagde rondleiding moe maar voldaan terug naar huis.

Today was a good day!

Wil jij je als werknemer ook inschrijven voor een rondleiding door je eigen fabriek? Dat kan nog steeds op http://vcgfamily.industryvisit.com

Een groepsfoto van de gidsen bij de kick-off van de familiebezoeken. Veel succes & plezier!