Ook onze gekleurde medemens verdient respect

V.l.n.r.: Renetha Ademova, Luk De Maeght en Daniëlle Velland.

Valt het u soms ook op? Mij wel. Bijvoorbeeld in ziekenhuizen, bij de straatvegers, of waar er oude mensen moeten verzorgd worden. Heel vaak zijn het onze gekleurde medemensen, uit Armenië, Marokko, Maleisië, of waar ook, die het leven voor ons wat aangenamer maken. Jobs die wij niet altijd zo graag meer doen - vuil opruimen, of ouderen en zieken verzorgen; 's avonds laat, of met onregelmatige uren. Meestal niet zo riant betaald als wij, denk ik dan.

Ik merk het als ik soms laat de deur van mijn bureau dichttrek en naar huis ga. Vaak kom ik dan Bajit tegen, druk in de weer om vuilnisbakken leeg te maken en toiletten te reinigen. Regelmatig maak ik een praatje met hem. Hij is van Indische afkomst en praat met dat sympathieke Engels-Indisch accent. Hij komt uit de streek van Kashmir, en dan hebben we het over de conflicten tussen Indië en Pakistan. Laatst nog, vlak voor 1 april, wist hij het ook al: "Important visit coming, isn't it?"

Ook voor Coor, ons schoonmaakbedrijf, was het alle hens aan dek, net als voor de collega's van Onderhoud en Facility Management, om alles tiptop in orde te maken voor het presidentieel en koninklijk bezoek. Luk, de coördinator van Coor, was een gelukkig man op 1 april - nooit had Volvo er netter bijgelegen. Peuken waren opgeruimd, zwerfvuil weggehaald. Links en rechts een lekje verse verf, supergroen nieuw gras, oude struiken vervangen door nieuwe, frisse aanplantingen.
Twee dagen nadien zag ik Luk weer. Hij zag er al een stuk somberder uit. "Kijk eens," zei hij. "We zijn twee shiften ver, en weer ligt het hier vol peuken. Vindt men het dan zo normaal dat we achter de mensen aanlopen om hun troep op te ruimen? We vragen niet veel, alleen maar respect voor ons werk. Ik word er moedeloos van."

Dat werd de slogan van onze campagne: Respect voor het werk van Bajit en zijn collega's. Peuken in de asbak, afval in de vuilnisbak, en alleen maar roken waar het mag. Vuil niet laten zwerven. Zo lastig kan dat toch niet zijn?
Het moet een positieve campagne zijn. We respecteren rokers, maar we vragen dat ze ook respect hebben voor hun collega's, voor de schoonmaakdienst, en uiteindelijk ook voor zichzelf. Het is fijn werken in een nette omgeving. Er zijn veel inspanningen geleverd om ons bedrijf te verfraaien. Het is nu aan ons allen om het zo te houden. Uit respect voor Bajit, Salih, Outman, Daniëlle, Renetha, Luk, en iedereen die het voor ons net en opgeruimd houdt. 

Kijk, daar wordt een mens opgeruimd van.