Reactie van Volvo Car Gent op de berichtgeving in De Tijd

Koen "Kaaiman" Meulenaere weet het anders wel: Volvo blijft in Gent!

Vorige donderdag (28 augustus 2014) had een redacteur van De Tijd een gesprek met Geert Bruyneel, directeur Supplier Quality and Logistics binnen Purchasing and Manufacturing (en voordien fabrieksmanager in Gent). Als communicatiemanager was ik aanwezig bij het gesprek dat plaatsvond in Gotenburg. Het was een 'evenwichtig' gesprek, waarin Geert Bruyneel zijn waardering (en die van het Volvo-management) uitsprak voor de vooruitgang van de fabriek in Gent. Competitiviteit, zo zei hij, hangt af van twee factoren - hoe goed we intern werken aan kwaliteit en efficiëntie; en ten tweede, de externe factoren, zoals de loonkosten. 
Geert Bruyneel zei wat we in Gent al lang zeggen: we moeten goed zijn in alles wat we doen, we moeten constant beter zijn. En momenteel is dat nog altijd onze mentaliteit, ook onder de leiding van Eric Van Landeghem, de huidige fabrieksmanager in Gent.

Over de loonkostenhandicap hebben we beiden gezegd: Volvo Gent vindt dat er met de lastenverlaging van de uittredende regering een belangrijke eerste stap is gezet, maar om concurrentieel te worden is nog meer nodig. Achteraf kreeg ik van de redacteur een mail met de vraag of het klopt dat de aangekondigde maatregelen leiden tot een loonkostendaling van 40 miljoen euro. Ik heb geantwoord dat dat we geen absolute bedragen bekend maken, en dat we enkel een procentueel cijfer meegeven: min 3,5 procent tegen 2019. 

Toen ik de krant zag, was ik verbaasd dat het getal van 40 miljoen niet alleen werd vermeld, maar dat het bovendien in de mond werd gelegd van Geert Bruyneel. Dat werd nooit in het gesprek vermeld, en ik heb de stellige indruk dat de tekst van de journalist zwaar onder handen werd genomen door de eindredacteur. Zowat alles werd gebracht onder de vorm van vraag en antwoord met Geert Bruyneel; ook wat ik (als woordvoerder) zei en zaken die een interpretatie zijn van de redacteur.

Ik meen dat de lezers van De Tijd het recht hebben om te weten dat wat ze lezen, een opinie is van de redactie, of iets is wat een topmanager woordelijk heeft gezegd, tussen aanhalingstekens. Dat is geen nuanceverschil - het is een wereld van verschil.
Als De Tijd op zijn cover meldt: "Volvo Car Gent blijft te duur - Volvo-top stelt dat Gentse fabriek beter moet doen dan Zweedse" kan de lezer (en ook onze personeelsleden) dat alleen maar interpreteren als een bedreiging van het Volvo-management. Dat was nooit de teneur van het gesprek, integendeel. Bij monde van Geert Bruyneel werd gezegd dat Volvo tevreden is over Volvo Car Gent, en dat er geen plannen zijn om de activiteiten hier af te bouwen. Hier werd het voorbeeld gegeven van de insourcingsactiviteiten, waarbij Volvo Car Gent zijn sociaal passief 'verzwaart' met ongeveer 750 nieuwkomers op de payroll van Volvo Car Gent. Zoiets doe je niet als je rekening houdt met een afbouwscenario. Hetzelfde geldt voor de vele tientallen miljoenen euro die we jaar na jaar in Gent investeren.

Dat onze 5000 personeelsleden zich zorgen maken als ze De Tijd lezen, kan en mag de bekommernis van de krant niet zijn, maar ik vind wel dat de lezers recht hebben op correcte informatie zonder insinuaties of onrechtmatige citaten. 

Als een jongensdroom werkelijkheid wordt

Soms zie je ze, in sneltempo de volledige fabriek ontruimen.

Soms zie je ze, gepakt en gezakt (met zuurstofflessen op de rug) en geblinddoekt ruimtes aftasten.



 Zoals hier in GF, op de tast op zoek naar een 'vermist slachtoffer', hopeloos achtergelaten in een gesimuleerde brand.

Soms zie je ze, op onze terreinen, plots uitrukken in een zwarte Volvo XC60, een speciaal uitgeruste jeep, met op de flanken in witte drukletters gedrukt: BRANDWEER.

Brandweerman spelen. Een van de weinige jongensdromen die ook voor enkele Volvo-medewerkers werkelijkheid geworden is. Met 36 zijn ze in totaal, het vrijwilligerskorps brandweerlieden van Volvo Car Gent. Je ziet ze niet veel, maar elke shift staat een ploeg van 12 brandweerlieden paraat om snel en efficiënt dreigend onheil af te wenden.

"De eerste minuten na een ramp zijn cruciaal" 

Elke dinsdag traint de groep een tweetal uren op onze terreinen. Evacuatieoefeningen, of lekkages dichten, dat soort dingen. Snel ter plaatse zijn om de situatie in te schatten en de eerste voorzorgen te kunnen nemen", zegt vrijwilliger Steven Bauters. "De eerste minuten na een ramp zijn cruciaal."

Een 4-tal jaren geleden heeft hij de beslissing genomen om GC volledig te ontruimen nadat een licht ontvlambare vloeistof 'gevaarlijker dan benzine' gelekt was uit één van de containers. "Nadat we de eerste hulp toegediend hebben, bellen we direct de brandweer van Gent op."

"Ervaring is niet nodig, goesting des te meer"

Ervaring is niet nodig, goesting des te meer. Dat moet ook wel, want je ruilt na je reguliere werkshift niet voor de lol je werkplunje in voor een loodzwaar pak waarmee je moet gaan zeulen. Om lid te worden zijn er niet veel voorwaarden. "Je moet wel fysiek in orde zijn en geen hoogtevrees hebben."

Discipline. Dedication. Friendship.

Om lid te worden zijn er niet veel voorwaarden. "Je moet wel fysiek in orde zijn en geen hoogtevrees hebben."

Drie geblinddoekte brandweermanen staan met elkaar in contact via de brandweerslang. Ze moeten traag ademen via de zuurstofflessen. "Fysiek erg lastig", zegt Vicky Deboutte van Beveiliging.

"Heeeelp! Heeelp!” Plots schreeuwt 'het slachtoffer' om hulp.



Waar ben je ??!!

Gevonden! Op de derde verdieping van GF. Het slachtoffer wordt klaargemaakt voor evacuatie.

Hup, voorzichtig met de trap naar beneden. Geen lift!



1 van de de 3 groepen. V.l.n.r.: Danny Depauw, Peter Balet, Steven Bauters, Eddy Depauw, Nathalie Van Steenlandt, Erwin Snoeck, Pascal Viaene, Frederik Arijs, Franky De Meyer, David Heyman, Ferhat Atmaca, Laurens Jacops.

Want wat je zelf doet, doe je meestal beter

Een nieuw jaar, nieuwe uitdagingen. Bovenaan het to-do-lijstje 2014 van logistiek stond met stip genoteerd: de kostenefficiëntie verhogen en de complexiteit veminderen. Anders gezegd: het slimmer en eenvoudiger aanpakken. Volvo voegde de daad meteen bij het woord en heeft vanaf de jaarwissel de inkomende transporten - vroeger integraal georganiseeerd door Volvo Logistics - in eigen beheer genomen.

Het roer omgooien
Dat is best een straffe uitdaging, aangezien alle betrokken partijen sinds jaar en dag op elkaar afgestemd waren, en als het ware ingebakken zitten in de logistieke structuur. Maar het kan dus wel degelijk, het roer volledig omgooien, zo blijkt wanneer we polsen naar een stand van zaken bij Ingeborg Coorde (Supply Chain Coördinator) en haar strijdvaardig team.

Het team van Inbound Logistics: nauwgezet en met volle overgave streven naar nul missing parts

From one to many

Volvo Logistics controleerde vroeger de volledige toeleveringsketen. Nu verwerken verschillende gespecialiseerde partijen de inkomende transporten. Er zijn vier hoofdrolspelers: het kersverse Zweedse Inbound-team, de lokale transportplanners, het gatehouseteam en de leveringsopvolgers.

Euh.. Wie, wat, hoe ?

Inderdaad, toch best even gaan zitten.

Het Zweedse Inbound-team waakt erover dat transporteurs de juiste orders binnenkrijgen.

De lokale planners zorgen ervoor dat de chauffeurs op tijd - en niet allemaal tegelijkertijd! - arriveren in het nieuw opgerichte gatehouse, beter bekend als "het blauwe fabriekje” in de Skaldenstraat. 

Een mijlpaal. De eerste trailer is gearriveerd in "Het blauwe fabriekje"

Vervolgens registreren gatehousemedewerkers al het binnenkomend materiaal, en finaal worden de trucks naar de juiste fabriek (DSV, ECG of VCG) gestuurd.

Op het moment dat de voorraad van een bepaald kritisch onderdeel(*) in bijvoorbeeld Volvo Car Gent slinkt, en men zonder dreigt te vallen, komen de leveringsopvolgers in actie. Zij kunnen de lokale planners aansporen om bepaalde transporten die reeds onderweg zijn, een extra duwtje in de rug te geven.

(*) Kritische stukken zijn dringende stukken die niet altijd even snel geleverd worden, en enkel via extra transporten (die veel tijd en geld kosten) tijdig op hun eindbestemming geraken.

"Het was even schrikken toen we de eerste statistieken zagen"

Liep alles meteen zo vlot als dat het lijkt? Natuurlijk niet. "Onze ketting liep niet altijd gesmeerd", vertelt Marie-Anne Criel van leveringsopvolging. "Het was even schrikken toen we na een maand de eerste statistieken rond kritische stukken zagen."

 

Slechts één keer

Maar de productielijn laten stilvallen, dat zagen ze uiteraard niet zitten. "We hebben met man en macht gewerkt om de impact naar productie te minimaliseren, en daar zijn we grotendeels in geslaagd", vertelt Marie-Anne. "Tijdens de opstartperiode hadden we 204 missing parts en de productielijn is slechts één keer gestopt door onze nieuwe setup."

Alle teams zijn stevig blijven doorwerken, en amper een maand na de doorstart is de doelstelling bereikt: nul missing parts. "Yes we can! Dat is iets waar we als team trots op mogen zijn!"

"Plots hadden we nul missing parts. Yes, we can!"

Het logistieke team kan dus nu al terugblikken op een bijzonder leerrijke ervaring, met positieve resultaten. Keep up the good work!

 

 

 

 

En plots was de parking omgetoverd tot heuse pitstopzone...

Hmm, ben ik op het werk of ...
Het was geen alledaags beeld, zondagochtend op parking van Volvo Car Gent. Terwijl de hemel onder een nieuwsgierig lentezonnetje opklaarde, kwamen blitse E-Cars tussen 10u en 12u de parking van GA en GB opgestoven. De anders nogal grijze parkingzone werd speciaal voor de de pioniers van de E-Cars (vrij vertaald: Employee Cars) omgetoverd tot een heuse pitstopzone, want niet alleen nieuwe leden maar ook de trendsetters van leasewagens binnen VCG mogen al eens in de bloemetjes gezet worden.


Een daguitstapje op zondag naar Volvo. Met het hele gezin, omdat het kan.

Ik hoor u al denken: "Waat? Op een zondagochtend wééral naar het werk? Goed gek!" Of toch niet...? De knorpotten bleken ongelijk te hebben: in totaal kwamen ongeveer tachtig E-car gebruikers opdagen, die met een autosticker bekroond werden tot 'Proud Employee of Volvo Car Gent' en met het hele gezin trots op de foto gingen in een Formule 1-achtige setting. "Het weer zat mee, het was een leuk concept en goed uitgewerkt. Het ideale uitstapje eigenlijk", zegt Danny Danckaert, vergezeld van vrouw en zoon.

Productieondersteuner Sofie Bettens kijkt met haar zoontje nauwlettend toe of de sticker wel recht geplakt wordt...

Stickers
Een E-car, dat is zoveel mogelijk Volvo voor een zo laag mogelijke prijs. En daar gaan we ver in. Elke medewerker die nu een E-car aanvraagt krijgt een bestickerd model, aangebracht door de dealer. De huidige E-Cars hadden dit nog niet. En dat is net het doel van dit event: ook de eerste E-cars bestickeren, maar ook en vooral: de werknemers een aangename zondag bezorgen. Een schot in de roos, zo bleek. Na afloop bleven velen gezellig nakeuvelen met vrienden en collega's, en genoten ze van een hapje en een drankje terwijl de kids aan het ravotten waren. "De mensen waren tevreden", blikt organisator Ann Balthazar tevreden terug. "We hebben veel blije werknemers gezien, die met het hele gezin fier op de foto gingen."

De pitstopzone

Bij aankomst werden de nummerplaten genoteerd en in een bokaal gegooid, waar later twee gelukkigen voor een duoticket naar Spa-Franchorchamps uit geloot werden (zie verder). Vervolgens konden de deelnemers aanschuiven in drie pop-up pitstopzones, waar medewerkers van Esdic en Trim&Final(GC) vakkundig Volvo na Volvo met een sticker bekleefden. Na het moment suprème lieten verliefde koppeltjes of het hele gezin zich graag kieken - en er zitten enkele pareltjes tussen - op een raceplatform alsof het voor in de boekjes was. Bekijk de volledige reeks hier: http://s1373.photobucket.com/user/VolvoCarGent/library/E-Car%20Event



Danny Danckaert met vrouw en kind op het raceplatform

Eventjes uitblazen en genieten van een hapje en een drankje terwijl de kinderen gretig grabbelen in speelgoedtrommel. Even later was het aan de grote mensen. In de aanbieding: één VIP-duoticket voor de 24 uren van Spa-Franchorchamps en één VIP-duoticket voor de Volvo Classic Rally met bezoek aan het automuseum van Stavelot en zijn abdij. Alsook: een avondfeest ter gelegenheid van het jubileum van de Belgische Volvo club. Hupla!




Pitspoezen mochten uiteraard niet ontbreken... *Tromgeroffel* "En de winnaars zijn ..."

... Danny Danckaert en Sofie Bettens! "De winnaars mogen hun prijs in ontvangst komen nemen!" Maar het bleef even stil en er werd gelachen toen bleek dat uitgerekend de twee prijsduiven al naar huis waren. Danny was onderweg naar het provinciaal voetbal en Sofie ging ervan uit 'toch nooit iets te winnen'. Dat was even verkeerd gedacht jongens! We wensen Danny en Sofie veel plezier tijdens hun avonturen in Spa- Franchorchamps!


Danny Danckaert ontvangt zijn prijs uit handen van Kathleen De Mecheleer van E-car

De deelnemers blikken terug op een geslaagd evenement en keren tevreden naar huis...





En uiteraard ook een dikke pluim aan het volledige E-car Event team!





 

 

Ook onze gekleurde medemens verdient respect

V.l.n.r.: Renetha Ademova, Luk De Maeght en Daniëlle Velland.

Valt het u soms ook op? Mij wel. Bijvoorbeeld in ziekenhuizen, bij de straatvegers, of waar er oude mensen moeten verzorgd worden. Heel vaak zijn het onze gekleurde medemensen, uit Armenië, Marokko, Maleisië, of waar ook, die het leven voor ons wat aangenamer maken. Jobs die wij niet altijd zo graag meer doen - vuil opruimen, of ouderen en zieken verzorgen; 's avonds laat, of met onregelmatige uren. Meestal niet zo riant betaald als wij, denk ik dan.

Ik merk het als ik soms laat de deur van mijn bureau dichttrek en naar huis ga. Vaak kom ik dan Bajit tegen, druk in de weer om vuilnisbakken leeg te maken en toiletten te reinigen. Regelmatig maak ik een praatje met hem. Hij is van Indische afkomst en praat met dat sympathieke Engels-Indisch accent. Hij komt uit de streek van Kashmir, en dan hebben we het over de conflicten tussen Indië en Pakistan. Laatst nog, vlak voor 1 april, wist hij het ook al: "Important visit coming, isn't it?"

Ook voor Coor, ons schoonmaakbedrijf, was het alle hens aan dek, net als voor de collega's van Onderhoud en Facility Management, om alles tiptop in orde te maken voor het presidentieel en koninklijk bezoek. Luk, de coördinator van Coor, was een gelukkig man op 1 april - nooit had Volvo er netter bijgelegen. Peuken waren opgeruimd, zwerfvuil weggehaald. Links en rechts een lekje verse verf, supergroen nieuw gras, oude struiken vervangen door nieuwe, frisse aanplantingen.
Twee dagen nadien zag ik Luk weer. Hij zag er al een stuk somberder uit. "Kijk eens," zei hij. "We zijn twee shiften ver, en weer ligt het hier vol peuken. Vindt men het dan zo normaal dat we achter de mensen aanlopen om hun troep op te ruimen? We vragen niet veel, alleen maar respect voor ons werk. Ik word er moedeloos van."

Dat werd de slogan van onze campagne: Respect voor het werk van Bajit en zijn collega's. Peuken in de asbak, afval in de vuilnisbak, en alleen maar roken waar het mag. Vuil niet laten zwerven. Zo lastig kan dat toch niet zijn?
Het moet een positieve campagne zijn. We respecteren rokers, maar we vragen dat ze ook respect hebben voor hun collega's, voor de schoonmaakdienst, en uiteindelijk ook voor zichzelf. Het is fijn werken in een nette omgeving. Er zijn veel inspanningen geleverd om ons bedrijf te verfraaien. Het is nu aan ons allen om het zo te houden. Uit respect voor Bajit, Salih, Outman, Daniëlle, Renetha, Luk, en iedereen die het voor ons net en opgeruimd houdt. 

Kijk, daar wordt een mens opgeruimd van.

Twintig minuten, en plots was alles voorbij

 

Page Content

Het relaas van een bewogen dag...

Twintig minuten, en plots was alles voorbij. Het leek bij momenten alsof de rondleiding van de Chinese president Xi en onze koning Philippe aan Volvo Car Gent in snelmodus werd afgespeeld, in fastforward. Ok, na afloop keuvelden de koning en de president nog een vijftal minuutjes gezellig op de parking van GC, maar het was een blitsbezoek pur sang. "Hij was blijkbaar niet onder de indruk", hoorde ik terwijl de rode loper vakkundig terug opgerold werd. De criticasters bleken ongelijk te hebben want diezelfde avond nog verwees onze vriend Xi  tijdens zijn toespraak in Brugge - uitgerekend in Brugge - naar Volvo Car Gent als 'mooi voorbeeld van een geslaagde economische samenwerking tussen Zweden, China en België. Dat kan al tellen, toch?

Van de koning tot de hofnar. Niet enkel de president was in zijn nopjes. Zo goed als de volledige delegatie genodigden bedankten ons de afgelopen dagen om het high-level bezoek in goede banen te leiden. Verliep alles dan vlekkeloos? Natuurlijk niet, zo bleek ook maandag tijdens de generale repetitie - toen Li Shufu al eens in de fabriek kwam rondsnuffelen - het een en ander nog niet volledig op punt te staan. Het rode laken op de signeertafel moest nog gestoomd - niet gestreken! - worden, de Chinese autovlaggen wapperden nog ergens onderweg tussen Stuttgart en Gent, en de Chinezen en Belgen discussieerden stevig over de versiering aan de 'inkomhal' van GC, waar een witte ontvangsttent opgesteld stond. Een paar uur later hingen daar prompt vier rode Chinese kussens aan, het symbool voor eenmaking en harmonie (of dat maakten ze ons toch graag wijs).
Eind goed al goed: iedereen tevreden. Ja... dat was toch het gevoel dat overheerste bij iedereen die erbij betrokken was. Maar wat vond de vierde macht, de waakhonden van de democratie, van het staatsbezoek? De opkomst was enorm. Het journaille werd massaal in veel te kleine busjes gedropt aan de bewakingspost. Het moeten er in totaal een 50-tal - vergeef ons als we er eentje gemist hebben - geweest zijn, waarvan liefst de helft overgevlogen zijn vanuit China om hun staatshoofd te vergezellen tijdens zijn rondreis door Europa.


Hakan Samuelsson, topman van Volvo Car Group, nam uitgebreid de tijd om de talrijk opgekomen journalisten te woord te staan.

... maar wat vond de media ervan? Dit is wat u ervan moet onthouden
De president kwam enigszins verrassend aan in een Mercedes, ondanks alle moeite die de regering gedaan had om de delegatie te voorzien van Volvo's. Bij Volvo Car Gent zagen ze hen liever aankomen in een Volvo maar het belang van tradities en gewoontes zit ingebakken in de Chinese cultuur, zo zei woordvoerder Mark De Mey in het avondjournaal van VTM. "Verandering houdt een zekere vorm van risico in, zeker voor Chinezen. Daarom houdt men bij presidentiële gelegenheden sterk vast aan gewoontes."
De regionale televisiezender AVS besteedde veel aandacht aan de toekomst van de fabriek, en vroeg aan Hakan Samuelsson, CEO van Volvo Car Corporation, of Volvo nog wel een plaats heeft in Gent. "Absoluut. De fabriek in Gent maakt integraal deel uit van onze productieoperaties en is een hoeksteen van Volvo's toekomst", zo zei hij ook tegen de meeste media. "Deze fabriek heeft als voornaamste troef haar enorme productiecapaciteit. De productie in Gent is cruciaal om ons doel van 800.000 auto's tegen 2020 te behalen. Bovendien zal de groeiende vraag in China voor heel wat extra jobs in België en Zweden zorgen."
 

Tewerkstelling garanderen
Samuelsson legde in onder andere De Standaard wel meteen een pijnpunt bloot: de hoge kosten. "De belastingen en energie -en loonkosten moeten dringend naar omlaag om de fabriek efficiënter en rendabeler te maken." De Volvo-topman had voorafgaand aan de rondleiding een gesprek over lastenverlaging met de toplui van Geely, samen met Vlaams minister-president Kris Peeters(CD&V) en federaal vicepremier Alexander De Croo (Open VLD). Samuelsson wilde in De Tijd niet in detail gaan over welke besparing de maatregelen precies opleveren. "Maar er is begrip en een wil om ons te ondersteunen, en dat is belangrijk", verklaarde hij.

Vicepremier en minister van Pensioenen Alexander De Croo (Open VLD) vertelde tegen AVS dat de gesprekken het beste doen vermoeden. "De maatregelen die genomen zijn voor de Belgische economie is goed voor elke onderneming in ons land, en zeker voor Volvo. Een verlaging van de loonkost garandeert tewerkstelling, en zorgt ervoor dat onze ondernemingen kunnen blijven concurreren", besluit De Croo.

Samuelsson liet nog niet helemaal in zijn kaarten kijken over de productie van de populaire XC60 in Gent maar woordvoerder Stefan Elfström bevestigde in De Tijd wel dat ook de opvolger van de populaire V40 al zeker naar Gent komt. En het feit dat Geely-topman Li Shufu de Chinese president een rondleiding geeft in de Gentse fabriek is voor Plant Manager Eric Van Landeghem meer dan een positief signaal. "Het hoogstaand bezoek naar Gent halen was een kans van één op een miljoen. Dat het toch gelukt is toont aan dat Gent een belangrijke rol blijft spelen in de toekomst van Volvo. We zullen nieuwe modellen blijven bouwen", besluit Van Landeghem.

 

Een bedrijf van fantastische mensen

Persoonlijk vind ik dat de beste foto, die goed de dubbele interactie toont - enerzijds tussen Li Shufu en de president, en anderzijds Hakan Samuelsson en de koning.

Z. M. Koning Filip, voorzitter Li Shufu en president Xi Jinping begroeten de collega's.

Wat was ik in godsnaam aan het doen?
Het staatbezoek van de Chinese president kwam met rasse schreden dichterbij, en iemand belde met de boodschap 'Houston we have a problem'. Gelukkig maar een klein probleempje.

Luo Ji is een medewerker van Chengdu die in Gent een opleiding volgde. Zijn visum liep tot 31 maart, maar we wilden enkele Chinese collega's voorstellen aan de president. Kwestie van tonen dat Volvo globaal uitstekend samenwerkt.

Vlug even het visum verlengen, denk je dan, maar uiteindelijk heb je daarvoor nodig a) een bewijs van residentie, ofwel een verklaring van het hotel; en b) een verklaring van de werkgever. Dat dan indienen in de gemeente (ongetwijfeld met enkele stempels), en dan naar Buitenlandse Zaken, en dan naar Vreemdelingenzaken, en dan terug naar de gemeente, en dan moet het wel lukken.

Alleen was het niet gemakkelijk om Vreemdelingenzaken te bereiken. Het enige antwoord was "Uw mail werd overgemaakt aan de bevoegde dienst."

Het staatsbezoek was wél over drie dagen. Uiteindelijk heb ik Vreemdelingenzaken toch aan de lijn gehad, en was er nog nodig: een reisziektenkostenverzekering, die 30.000 euro medische kosten dekt, geldig is in de Schengen-zone (Schengen?), en die loopt tot minstens 3 april.

Het zag er even naar uit dat het bezoek zou moeten doorgaan zonder Luo Yi, ondanks de inspanningen van Peter, Ward, Marianne en vele anderen, maar gelukkig kon Volvo in China zorgen voor het bewijs van die beruchte bijkomende verzekering (voor twee of drie dagen), en uiteindelijk was de mooiste tekst uit mijn loopbaan overbodig:

"Ondergetekende verklaart hierbij dat de heer Luo Yi werkzaam is bij Volvo, en dat zijn aanwezigheid vereist is voor een ontmoeting met de heer Xi Jinping, president van de Volksrepubliek van China, op 1 april 2014.’

Ik had toch graag het gezicht gezien van de dienstdoende ambtenaar van Vreemdelingenzaken. Voor alle zekerheid had ik er toch maar bijgeschreven dat deze verklaring géén aprilgrap was.

 

En of ik nu toch iets ernstigs zou kunnen zeggen over het staatsbezoek? Wel, wellicht was het het kortste én het best voorbereide halfuur uit mijn loopbaan. Mijn persoonlijk hoogtepunt? De erehaag van collega's die ondersteuning hebben gegeven in Chengdu en Daqing. Er was aandacht voor onze producten, met die fantastische Jakob; de koning en de president hebben dan uiteindelijk toch de 300.000ste Volvo die bestemd was China onthuld, en nee, de president reed niet in een Volvo, allemaal belangrijke momenten.

Maar onze Chengduwerkers, zoals we ze gemakshalve noemden, maakten het verschil. Ze gaven het bezoek een menselijk gezicht. Volvo is niet zomaar een bedrijf dat fantastische auto’s maakt en af en toe een president en een koning ontvangt – we zijn vooral een bedrijf van fantastische mensen.


Work hard. Have fun. Make History. In Chengdu.

Meer info: www.media.volvocars.com

“Er zitten straffe projecten bij"

Yes!

We zijn er weer bij. ‘We’, dat is natuurlijk Volvo Car Gent, dat weer twee van de zes finalisten aflevert voor de jaarlijkse kwaliteitsprijs: de Volvo’s Quality Award. Of sinds dit jaar beter gezegd: de Customer Satisfaction Award (hmm, klinkt beter!) Dezelfde lading, onder een nieuwe vlag. Want de essentie blijft hetzelfde: duidelijk maken waar onze inspanningen voor dienen: de klanten tevreden maken.

Van de zes finalisten mogen binnenkort drie laureaten het felbegeerde kroontje passen. Met twee Gentse afgevaardigden staat VCG dus in polepositie. In Gent wordt de jaarlijkse kwaliteitsprijs in goede banen geleid door Karel De Schrijver van Continu Verbeteren. We vragen Karel naar een pronostiek, en hij krabt zich even in het haar. “Er zitten enkele straffe projecten bij, die erg verschillend zijn en moeilijk te vergelijken. Maar het zou me wel verbazen als we niet met minstens één prijs thuis zouden komen!”

Karel weet waar hij over spreekt, en graaft diep in zijn geheugen als we hem vragen hoe vaak een Gents team al doorstootte naar de finale. “De Quality Award [aarzelt even], sorry, de Customer Satisfaction Award – het blijft een mond vol – wordt al georganiseerd sinds het einde van de jaren 90. Geen enkele afdeling of eenheid heeft meer finalisten en prijzen opgeleverd als Volvo Car Gent. Ik ben de tel kwijtgeraakt, maar we moeten al tientallen finalisten naar Zweden gestuurd hebben.”




Karel De Schrijver van Continu Verbeteren

Loopt Gent dan voorop als het gaat om kwaliteitsverbetering? “Ik denk dat we en tijdlang inderdaad een voorsprong hadden, toen we de TPM- en EFQM-awards behaalden. Ondertussen is het kwaliteitsniveau overal gestegen, en dat is maar goed ook. Volvo Cars heeft een productiesysteem waarin kwaliteit voorop staat, en er wordt op een uniforme manier aan kwaliteitsverbetering gewerkt, in alle fabrieken, in alle afdelingen.” 

Maar hoe komt het dan dat we toch nog altijd zo vaak in de prijzen vallen? Volgens Karel heeft dat een groot stuk met onze ambitie te maken. “In Gent zijn we eigenlijk nogal competitief ingesteld. We werken hard aan kwaliteit, en we willen dat ook graag tonen. Het is deze mentaliteit die het kwaliteitspeil keer op keer een stukje hoger legt.”

En de twee Gentse kleppers zijn ...

... het GB-team van Sofie Bettens met Ive van Audenhove, Geert Vandevelde, Danny Matthijs, Wim Vermeire, Marc Vermeire en Didier De Graeve. Het team heeft de hoge paintkwaliteit op peil kunnen houden en toch de hoeveelheid primerverf (primer is de kleurloze grondlaag) kunnen verminderen binnenin het koetswerk. Het Meteen-goedpercentage (First Time Through) steeg met een half procentpunt, en de proceswijziging biedt nog mogelijkheden. Sofie: “We kunnen nu veel beter werken aan de oorzaken van onze paintfouten. Belangrijk, want de ideale paintshop is die waar geen herstel moet gebeuren. Want herstelling is waste, en biedt geen toegevoegde waarde voor de klant. Maar we komen steeds dichter in de buurt!"

v.l.n.r.: Ive van Audenhove, Danny Matthijs, Didier De Graeve, Sofie Bettens, Geert Vandevelde, Marc Vermeire en Wim Vermeire.

... het GC-team van Willem De Troyer met Ronald Van Laere, Lars Coppens, Bart Tytgadt, Elmar Dermaut, Kristof Cocquyt en David Danielsson. Willem en de zijnen zochten – en vonden – een manier om de assemblage van de veiligheidsgordel op de V40 te verbeteren. Waarom het project zou moeten winnen? "De mogelijke gevolgen van een losse gordel in een crash zijn gekend. En veiligheid is een topprioriteit voor Volvo. We kunnen met deze vernieuwing garanderen dat geen enkele losse gordel nog de werkpost verlaat", zegt Willem. "Deze verbetering past volledig in de visie van Volvo.”


Willem De Troyer, met twee van zijn teamleden: Ronald Van Laere(m.) en Lars Coppens(r).

Ergens in mei - de exacte datum is nog niet bekend - valt het verdict. We wensen onze twee afgevaardigde teams veel succes!

 

 

 

In den hof doa zitte kik

 

 http://www.youtube.com/watch?v=64Ji8NWXQwM&feature=youtu.be
(Welgemeende en In de fik)
De band begon enkele minuten te vroeg, zoals je onze fotograaf Eric Demurie aan het begin hoort roepen.
http://www.youtube.com/watch?v=Ipvor4cT1Bc&feature=youtu.be
(Detox Danny - Soundcheck)


"Zou dat kunnen, Flip Kowlier laten optreden in de fabriek? Maarre... het zou eigenlijk morgen moeten gebeuren..."
De clip moest dan nog gemonteerd worden, want het MIA-gala is zaterdag al, en ja, Flip Kowlier had zelf aangegeven om het mini-optreden in Volvo te willen doen.

De vraag werk heel lief gesteld, en als Flip Kowlier tenslotte zelf Volvo suggereerde, wie zijn wij om nee te zeggen? Een paar jaar geleden hadden we dat al eens gedaan met Wim Opbroeck en Els Dottermans, toen ze de tournee 'Ik val... Val in mijn armen' op gang trokken in de Eindassemblage. En dat was reuze meegevallen.

En dan, Flip Kowlier en Volvo, dat is een combinatie die ik wel zie zitten. Ik weet niet waarom, maar ik haal me een stevige Volvo 240 voor de geest, die moet wel passen bij de West-Vlaamse bard.

Ja, Kowlier deelde ook handtekeningen uit!

Dus ja, laat maar komen, maar zorg ervoor dat iedereen veiligheidsschoenen aanheeft en zich goed gedraagt in de fabriek, want we maken hier nog altijd auto's. In de tijd dat den Kowlier zijn liedjes speelt, hebben wij al een stuk of vijftien Volvo's van de band laten bollen. En de productie gaat nog altijd voor.

En ze kwamen, deden enkele soundchecks, en de sfeer zat meteen goed, daar tussen Pretrim 4 en 5. Als de pauze dan begon om halfvier, was er al een flinke opkomst. In ongeveer twintig minuutjes haalde Flip Kowlier enkele van zijn sterkste songs boven boven. Wat hij zong, was goed, ook al kon ik maar de helft verstaan, en wat ik verstond, was niet meteen van dien aard om deze woorden hier aan deze blog toe te vertrouwen. Kowlier is een authentieke rasartiest en zijn laatste CD 'Cirque' werd goed onthaald.

De crew was ook reuze geïnteresseerd in Volvo. En zoals wel vaker gebeurt, kregen we een groot compliment toen ze zegden "Je voelt dat de sfeer hier goed zit."

Ja, Flip Kowlier en zijn bende hebben zich goed gedragen. Ze mogen terugkomen!

En wat die MIA's betreft: Volvo duimt!

Setlist:

• Welgemeende
• In de fik
• Min moaten (niet op video)
• Detox Danny (van zijn laatste CD Cirque)

In de fik

in den hof doa zitte kik
wan min us stoat in de fiken ik è de grotste moeite voe de dieng te zeggen

hjil de zoale kikt nor ik

ik ik peise an de check

ja et is gewoagd voe da te zeggn